-20%

کتاب الهام از منظر علامه و ملاصدرا و نسبت آن با تجربه دینی

55000 55000 تومان

کد محصول:373-9-102

موجودی: موجود

عدد

درباره کتاب

این کتاب، متن پایان نامه دکترای نویسنده است که در سال 1393 مورد دفاع قرار گرفت. جناب اقای دکتر علی شیروانی استاد راهنما و جناب آقای محمد رضا مصطفیپور استاد مشاور این پژوهش بودهاند. جناب آقای دکتر فیروزجایی داوری این رساله را برعهده داشتند. پژوهش حاضر با نمره خوب مورد تایید داوران قرار گرفت.

فهرست

فهرست فصل اول: کلیات | 15 فصل دوم: الهام از منظر ملاصدرا و علامه | 39 فصل سوم: تجربة دینی | 81 فصل چهارم: مقایسة تطبیقی الهام و تجربةدینی | 1

مفدمه

مقدمه برخی آیات قرآن، خداوند را معلم بشر غیر نبی می داند و عده ای از افراد عادی بشر را یادآور می شود که با الهام الهی بر علمشان افزوده شده است. این داستانها زمینه ساز پیدایش نظریة جدیدی در شناخت شناسی شد. بر این اساس انسان می تواند در کنار شناخت تجربی، عقلی و وحیانی)نقلی( به شناختی دیگر دست یابد که زمینه، قلمرو و ابزار متفاوتی دارد و جهان بینی متفاوتی را پدید می آورد 1. این شناخت همچون دیگر شناخت ها منبع، معیار، اساس و محدودی تهایی دارد و همة مومنان می توانند از آن برخوردار باشند 2. با شکل گیری و تدوین عرفان و تصوف در علوم اسلامی، بحث از الهام که در آن معلم خدا و متعلم قلب مومن است به عنوان برترین و راهگشاترین راه شناخت جان گرفت و در بعضی اوقات بر شناختهای دیگر برتری داده شد 3. سپس با گذر از قلمرو عرفان و ورود به حوزة فلسفة اسلامی، تولد نظریه معرفت اشراقی را به همراه آورد. نظریه شناخت شناسانه الهام، چالشها و تنشهای جدی و فراوانی در حوزة اندیشة اسلامی برانگیخت. تشابه و تفاوتهای الهام و وحی، تفاوت آن با القاءات شیطانی و نفسانی، سازگار بودن یا نبودن با ختم نبوت، حجیت شرعی و ارزش معرفت شناختی الهام، نسبت آن با احکام شریعت و برتری یکی بر دیگری، ارتباط آن با اراده و اختیار آدمی، ادامه دادن یا ندادن یادگیری عادی در صورت برخورداری از الهام، از جملة این چالشها هستند. رسالة حاضر در صدد است تا حدود الهام را به عنوان نوعی شناخت تبیین کند و در ضمن مقایسه ای با تجربة دینی، حدود آن را معلوم نماید. نظریه پردازان در این زمینه را می توان به چند گروه تقسیم نمود؛ گروهی که ارتباط با خدا را برای همه جائز می شمارند، گروه دیگر آن را به طور مطلق ممنوع می دانند و گروه سوم آن را تنها برای پیامبران جائز می شمارند. گروه سوم به خاطر دینی بودن، پرداختن به این مسئله را از ضروریات می شمارد؛ چه اگر همه بشر توانایی ارتباط با خدا را داشته باشند، دیگر لزوم بعثت پیامبران از بین می رود و اصل قرار دادن پیامبران عبث خواهد بود؛ لذا در همه بحثها وارد م یشود و تلاش می کند به سوالات این زمینه پاسخ بدهد؛ البته دعوای اصلی در این زمینه بین دیندار و بی دین نیست، بلکه اطراف اصلی بحث دینداران هستند؛ چه ملحدان خدا را قبول 1. . مطهری، مجموعه آثار، ج 2، )صص( 228 - 233 ، ابن عربی، الفتوحات المکیة، ج 2، )ص( « .75 و طائفة أخرى، منا أيضا، ليس لهم هذا التجلي، و لكن لهم الإلقاء و الإلهام و اللقاء و الكتابة و هم معصومون فيما يلقى إليهم، بعلامة عندهم، لا يعرفها سواهم » 2. .الغزالی، احیاء علوم الدین، ج 3، )ص( 23 و الحسنی المدنی، ریاض السالکین، ج 4، )ص( 453 . 3. . ، ابن عربی، الفتوحات الم یکة، ج 4، )ص( 263 . 14 الهام از منظر علامه و ملاصدرا و نسبت آن با تجربه دینی ندارند و از اساس حق را منکر م یشوند. بین آحاد متفکران الهی این مسئله مطرح است که کسی که پیامبر نیست می تواند دستورات را به طور مستقیم از خدا دریافت کند؟ طرفداران در بین متفکران مسیحی عنوان تجربة دینی و در بین مسلمانان الهام را مطرح کرده اند و در پی آن تعاریف گوناگونی از این دو مقوله ارائه شده است. یک مسلمان ارتباط حقیقی و بدون خطا با خدا را مخصوص پیامبران الهی می داند و نام وحی را بر آن می نهد. وحی همواره مصون از خطا و اشتباه است و برای احدی از اجنه و شیاطین انس دستبرد به آن امکان پذیر نیست. با اینحال امکان ارتباط خدا با عموم بشر را از بیخ و بن انکار نمی کنند و ارتباط را برای آحاد بشر به گون های از گونه ها جائز می داند. ملاصدراي شيرازي ملقب به صدرالمتألهين و علامه طباطبايي )رحمهما الله( در كتب گوناگون خود درباره الهام، بحثهاي جسته و گريخته اي داشته اند كه نگارندة رساله به جمع آوري و دسته بندي آن متمرکز شده است. این دو بزرگوار که هر دو از فیلسوفان و عقلگرایان شیعه به حساب می آیند در مکتب و مشرب واحدی قدم برداشته اند و بررسی نظری ههای ایشان راه جدیدی برای ما می گشاید تا بهتر و دقیق تر، مقولة به مراتب جدید تجربة دینی را بررسی کنیم. عقل گرا بودن و در عین حال توجه به متون روایی و به ویژه قرآن و تبیین نظری ههای قرآنی در آثار ایشان، کمک شایانی به درک دیدگاه دین مبین اسلام خواهد بود. در این رساله چند مسئله از هم تفکیک شده اند: الهام کننده، الهام شونده، فعل الهام کردن، دریافت و پذیرش الهام و محتوای الهام. مفهوم تجربة دینی با چهارمین متناظر است. از طرفی تجربة دینی و مقول ههای مرتبط با آن وفهم مفاهیم و انواع آن از ضروریات موضوع فوق است.

  • ارسال به شهرستان
  • دارد

تو هم یک نظر بنویس

میتونین فقط متن خالی بنویسید

امتیاز دهی به این کالا:
عدد 4به اضافه ی 1 چند می شود؟